Home page van de grote gele Unimog en de witte Toyota

 

Libie 2010

Het stond al heel lang bovenaan ons verlanglijstje: Libië. Libië heeft voor ons altijd al iets magisch gehad. Zijn het de verhalen over de unieke zandduinen of omdat je niet zomaar naar Libië toe kan gaan? Je moet immers uitgenodigd worden om het land binnen te mogen komen. In de praktijk houdt dit in dat ieder willekeurig Libisch reisburo je kan uitnodigen, maar het heeft wel wat. Met een groepje van 7 4x4's gaan we het avontuur aan. Op het programma staan o.a. het Akakus gebergte, Erg Murzuq, Erg Ubari, en de Mandara meren.

En het werd een waanzinnig avontuur. Tanken voor 8 cent per liter, dagenlang over de wasboard pistes stuiteren en de meters hoge zanduinen. De Murzuq maakt een verpletterde indruk op ons evenals de rots tekeneningen in het Arkakus gebergte (wat is er nog autentiek van ?) en de inmense lege gebieden waar helemaal niets groeit em bloeit. Wat is Libië toch een ontzettend groot land. Het besef dat wij waarschijnlijk wel eens één van de laatste Europeanen zijn geweest die het land met eigen auto bezocht hebben maakt het helemaal bijzonder. Vlak nadat wij weer thuis waren brak er een opstand uit tegen Ghadaffi. Nu Ghadaffi verleden tijd is en het land op het randje van een burgeloorlog balanceerd zal het vast nog wel een tijdje duren voordat we de Murzuq weer kunnen bezoeken..

 

PICTURE SHOW

Home

©Monique 2012