Home page van de grote gele Unimog en de witte Toyota

 

Oekraïne 2009

Na Polen en Roemenië bezocht te hebben gaan we nu naar de Oekraïne. We hebben hoog gespannen verwachtingen van dit avontuur. Na een reis van 2 dagen staan we aan de Oekraïnse grens. Het gaat er erg burocratisch aan toe en met behulp van een heuse kolonel kunnen we de wachttijd van 2 dagen naar een paar uur reduceren. We trekken de Karpaten in. Onderweg kijken we onze ogen uit. Voornamelijk houten huizen op het platte land en in de steden veel grauwe, aan betonrot onderhevige flat gebouwen. Het verkeer loopt een flink aantal jaren achter, veel oude Lada's, kleine Russische rugzakjes en ander niet te identificeren voertuigen kruipen al rokend over de weg. Ook paard en wagen onbreken niet. Het is alsof je jaren terug in de tijd gaat. We kijken onze ogen uit. We rijden over hoge bergpassen, door bossen en rivieren. De Karpaten is een heel ruig gebergte, er wonen weinig mensen en de mensen die er wonen hebben niet veel. Het smelt water wa na de winter van de bergen afstoomd heeft veel schade aan wegen, bruggen en huizen veroorzaakt. Is dit afgelopen winter gebeurd of al jaren eerder? Er wordt in ieder geval niet veel aanstalte gemaakt om het te herstellen. Ook al is de natuur hier adembenemend, het bestaan is hier erg hard. Er is amper industrie en de plaatselijke bevolking heeft niet veel om handen. Een avontuur om niet gauw te vergeten!

 

PICTURE SHOW

Home

©Monique 2012